Kendimi affetmem ne kadar sürecek acaba?

Yaptıklarımı düşündükçe kendimden nefret ediyorum resmen.

“Asla başka birine aşık olmayacağım demiştim. Asla. Kimseye bağlanmayacaktım. Bir yere ait olmayacaktım. Elimde hiçbir şey kalmadı. Ben de yaşıyormuş gibi yapmaya karar verdim. Bunca zaman beklediğim tek şey buydu. Yaşayabileceğim bütün hayatlardan tek bir hayat için vazgeçtim. Seninle olmak için.. Ama artık buna alışkın değilim. Sevmeye yani. Seni tekrar kaybetmekten korkuyorum. Tekrar sensiz yaşamak zorunda kalmaktan korkuyorum.”

Bazen cevapsız kalıyorum. Yani cevap vermiyorum. Niye bilmem. Muhattap olmak istemediğimden mi, konuşmak istemediğimden mi bilmiyorum. Tek bildiğim dünyanın hiç adil bir yer olmadığı ve ben acı çekmek, sabretmek, kendi ayakları üzerinde durmak zorunda kalan gruba mensubum. Ben istemedim. Seçmedim.